ماجرای کربلا، ماجرای توست!
ماجرای کربلا، ماجرای توست! ماجرای کربلا، ماجرای توست!
ماجرای نَفسِ توست!
اما ماجرای کربلا را همه نمی فهمند!
صدایِ کربلا را همه نمی شنوند!
اندکند آنان که تفکر می کنند،
در می یابند،
و به سمت کربلای خود به راه می افتند!
همانان که فهمیدند:
زن یا مرد... ماجرایی مجازی است!
آنها "انسان" اَند و برای تکاملِ انسانیت خود، به "انسانِ تمام" نیاز
دارند.
ماجرای کربلا را فقط "انسان" ها می فهمند!
نه زنان،
و نه مردان...
مسیر کربلا از درونِ تو می گذرد!
اما این مسیر را همه نمی توانند طی کنند!
به مقصد کربلا همه نمی توانند برسند!
باید این مسیر را فهمید!
باید این مسیر را خواست!
با همه ی مصائبش و همه ی لذائذش... که همه ی عمر، همراه کسی
خواهند بود که انتخابش کرده است!
مسیر کربلا را همه نمی توانند طی کنند!
مگر کسانی که آنرا "انتخاب" کرده باشند.
کربلا، یک میدان جنگ در تاریخ نیست!
کربلا یک میدانِ جنگ مداوم ، در درون توست!
اما همه تابِ جنگیدن در میدان کربلا را ندارند!
غالبا آدمها تا قبل از خاموشیِ چراغها در شبِ عاشورایِ درونشان،
میدان را ترک می کنند!
فقط "راست قامتان" اند که می مانند!
راست قامتان..؟
آری ، آنان که خدا را چنان قورت داده اند که هیچ ترسی، پشتشان را
خم نمیکند!
راست قامتان ، همان اهلِ توحید و توکلند!
